Θηλάζοντας το μωρό μου…

Ξεκινώντας να μιλήσω για το θηλασμό, ήδη αισθάνομαι σαν να προσπαθώ να φανώ υπέρμαχος μιας ‘διαδικασίας’ που είναι καθ’ όλα φυσιολογική και δε χρειάζεται τέτοιου είδους ‘προμοταρίσματα’, εφόσον αποτελεί κομμάτι της μητρικής μας φύσης και απευθύνεται σε θηλαστικά. Ούτε, δηλαδή, χρειάζεται να πείσουμε κάποια μαμά να το κάνει με το ζόρι, ούτε να σηκώσουμε το δάχτυλο και να ‘εξαναγκάσουμε’ τη μαμά να ‘συμμορφωθεί’, λόγω των πολλαπλών οφελών για κείνη και το μωρό της, πολλώ δε μάλλον, να την κάνουμε να αισθανθεί ράκος και αποτυχημένη, που έδωσε γάλα στο μωρό της με μπιμπερό.

Όλος αυτός ο λόγος για το θηλασμό και τα πάμπολλα άρθρα για τις de facto δυσκολίες του, είναι σαν να προσπαθούν να πείσουν τη νέα μαμά για κάτι που είναι ακατόρθωτο κι όμως εκείνη πρέπει, δυστυχώς, να το επωμιστεί. Μιλάω, δηλαδή, για την πίεση που ασκείται τα τελευταία χρόνια στις μαμάδες να θηλάσουν το παιδί τους, λες και τελικά πρόκειται για μια πράξη επιλογής και όχι για φυσική ακολουθία του τοκετού. Εξαιρώ τις περιπτώσεις που υπάρχει πρόβλημα και η μαμά δεν μπορεί να θηλάσει.

Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι ως νέα μαμά, εισέπραξα μια υπερπληροφόρηση, όσο αφορά το θέμα του θηλασμού και τις δυσκολίες που πάντα τον ακολουθούν, κυρίως με άρθρα που έμοιαζαν περισσότερο δεικτικά, στα όρια του ψυχολογικού εξαναγκασμού και με έκαναν να αναρωτηθώ αν τελικά ήταν πιο εύκολο να αναρριχηθώ στο Έβερεστ, παρά να θηλάσω το μωρό μου. Με απλά λόγια, είναι σαν να χρειάζεται να πείσεις κάποιον να φάει ένα αληθινό πιάτο μακαρόνια, παρά μια κάψουλα-χάπι που εμπεριέχει τα αντίστοιχα συστατικά. Τόσο αλλόκοτο μου φαίνεται!

Επιπλέον, δημιουργεί και δυο ‘εχθρικά’ στρατόπεδα, των μαμάδων που θηλάζουν και εκείνων που δεν θηλάζουν, κάτι σαν τους Βόρειους με τους Νότιους, δηλαδή, πράγμα που είναι σίγουρα περιττό. Δε σε κάνει μαμά μόνο το να θηλάζεις, ή το αντίστροφο, ούτε χρειάζεται να κοιτάς υπεροπτικά την ‘κακιά’ μανούλα που δεν έκανε αυτό το δώρο στο παιδί της. Ίσως να της φάνηκε βουνό, πριν καν το δοκιμάσει, τόσος λόγος που γίνεται.

Αυτό σαν μια εισαγωγή, για να μιλήσω απλά και καθημερινά για την δική μου εμπειρία μέσα απ’ το θηλασμό. Χωρίς καμία πρόθεση ούτε να τον υπερασπιστώ, αφού έτσι κι αλλιώς δεν το χρειάζεται, ούτε και να τον ιατρικοποιήσω, απαριθμώντας συμβουλές για τα πράγματα που πρέπει να κάνεις προκειμένου να θηλάσεις επιτυχώς.

Ξεκίνησα να θηλάζω το μωρό μου απ’ τις πρώτες ώρες που ήρθε στη ζωή. Γιατί το στήθος μου έβγαζε γάλα και το μωρό μου κατευθύνθηκε αβίαστα προς τα εκεί. Τόσο απλά. Ήδη πριν γεννήσω, είχα αποφασίσει να κλείσω τ΄ αυτιά στις σειρήνες που βούιζαν από διάφορες κατευθύνσεις(εμπειρίες άλλων μαμάδων, οικογένεια, ίντερνετ κτλ), για τις τρομαχτικές δυσκολίες που τον ακολουθούν και την ιώβεια υπομονή που έπρεπε να επιδείξω για είναι αποτελεσματικός. Σκέφτηκα απλά ότι θα αφήσω τη φύση να επιτελέσει το έργο της. Χωρίς να προβληματιστώ για το αν θα έχω γάλα, αν θα είναι αρκετό για το παιδί μου, αν, αν, αν. Η φύση δουλεύει και προνοεί.

Εφόσον έχω δημιουργηθεί για να γεννάω, έχω γεννηθεί και για να θηλάζω. Το σώμα μου ήταν έτοιμο, χωρίς καν να το γνωρίζω.

Τις πρώτες μέρες στο μαιευτήριο κάναμε μια καλή αρχή, όχι ανώδυνη φυσικά, το στήθος μου δεν ήταν συνηθισμένο στις θηλαστικές κινήσεις του μπέμπη και αυτό δημιουργούσε πόνο, πληγές και αίσθηση καψίματος. Με λίγα λόγια, η περιοχή εκεί για αρκετό καιρό, τουλάχιστον 3 βδομάδες, ήταν, «don᾽ t touch!». Ναι, με ενοχλούσε πολύ, ναι, ένιωθα να χάνω την υπομονή και το κουράγιο μου, ήδη από το πρώτο βράδυ που ήρθαμε στο σπίτι με το μωρό, ναι, σκέφτηκα μήπως να τα παρατήσω και να βρω την ησυχία μου, ναι, αισθανόμουν εγκλωβισμένη που έπρεπε κάθε στιγμή να είμαι εκεί για να θηλάσει το μωρό μου.

Το ότι κατάφερα να ανταπεξέλθω σε όλο αυτό και αποφάσισα να συνεχίσω, δε με κάνει σπουδαιότερη ή καλύτερη από μια μαμά που τα παράτησε αμέσως, ούτε με καθιστά υποψήφια για κάποιο βραβείο. Δεν ήταν δα και τόσο σημαντικό. Πριν από εμένα εκατομμύρια γυναίκες, έκαναν αυτό ακριβώς, χωρίς να πάρουν παράσημο από κανέναν, ή να θεωρούνται ‘ήρωες’ απ’ τον περίγυρό τους που κατάφεραν να τα βγάλουν εις πέρας. «Θήλασες 7 μήνες! Μπράβο σου!! Χαρά στην υπομονή σου!», έχω αναφωνήσει και εγώ εκστατική, σε μαμάδες που μου διηγούνταν τις εμπειρίες τους. Αργότερα, αναρωτήθηκα γιατί ποτέ δεν αναφώνησα το ίδιο και στη γιαγιά μου, που θήλασε 3 παιδιά για πολύ, πολύ περισσότερο καιρό.

Και εφόσον αποφάσισα να το δω έτσι, είπα να πετάξω από πάνω μου κι όλα εκείνα τα δεσμευτικά κι ‘ασήκωτα’, που μου δυσκόλευαν τη ζωή, χωρίς κανένα λόγο, κατά τη δική μου πάντα άποψη. Δεν ακολούθησα κάποια ιδιαίτερη διατροφή για να ‘κατεβάσω’ γάλα (τραχανάδες, δυναμωτικά φαγάκια κ.τ.λ) γιατί ‘κατέβαζα’ έτσι κι αλλιώς, αφού το σώμα μου είχε προνοήσει να αποθηκεύσει λίπος, προκειμένου να είναι σίγουρο ότι θα θρέψω το μωρό μου. Δεν έπλενα τρεις και λίγο το στήθος μου με ουδέτερο σαπουνάκι για να το διατηρώ καθαρό, γιατί η γιαγιά μου στο χωράφι, με το μωρό στο μαστό, δεν είχε σίγουρα αυτή την πολυτέλεια. Δεν στερήθηκα το καφεδάκι μου που τόσο αγαπούσα, όπως και η γιαγιά μου που έπινε τον ‘τούρκικό΄ της κάθε πρωί, γιατί απλά την ευχαριστούσε. Δεν τάιζα εναλλάξ το μωρό μου, 20 λεπτά στον ένα μαστό, 10 λεπτά στον άλλον (αν και στην αρχή το δοκίμασα κι αυτό), γιατί της γιαγιά μου ούτε που της πέρασε ποτέ αυτό από το μυαλό. Σταμάτησα να κοιτώ το ρολόι για να δω αν συμπλήρωσα τον απαιτούμενο χρόνο και άφησα το μωρό μου να μου δείξει αν είναι χορτασμένο. Με λίγα λόγια ‘φυσικοποίησα’ την όλη διαδικασία κι ‘επέτρεψα’ στους δυο μας να αυτοσχεδιάσουμε!

Η γιαγιά μου μού έδειξε το δρόμο και με έκανε να αισθανθώ λίγο περισσότερο κοντά της, σαν συνέχεια δική της, απαλλαγμένη απ’ τα ‘φορτία’ της σύγχρονης ζωής μου.

Μπρος στο δρόμο, λοιπόν, που χάραξε η γιαγιά μου! Ζήτω της! Η κυρά Παναγιώτα κάτι ήξερε περισσότερο, κι ας ήταν από χωριό…

Θηλάζοντας το μωρό μου…

Related Posts

Πώς να δημιουργήσεις τον τέλειο χώρο θηλασμού και για τους δυο σας.

Ο θηλασμός είναι μία ιδιαίτερη διαδικασία η οποία γίνεται καλύτερα όταν νιώθεις άνετα. Για το λόγο αυτό, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να διαμορφώσεις στο σπίτι έναν χώρο θηλασμού, στον οποίο θα νιώθεις ηρεμία και χαλάρωση, αλλά ταυτόχρονα, θα έχεις κοντά σου, ότι μπορεί να χρειαστείς.

Πέτρωμα στήθους στο θηλασμό: Πρόλαβε το, αντιμετώπισε το.

Πάντα να θυμάσαι ότι όλα τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσεις στο μαγικό αυτό ταξίδι που λέγεται μητρότητα, αλλά ιδίως τα προβλήματα που σχετίζονται με το θηλασμό, όσο συντομότερα τα αντιμετωπίσεις, τόσο ευκολότερα επιλύονται.

10 χρήσιμες συμβουλές για να γίνει πιο εύκολη η άντληση του μητρικού γάλακτος.

Η άμεση επαφή του μωρού σου με τον μαστό είναι η καλύτερη επιλογή, υπάρχουν όμως κάποιοι λόγοι ( προβλήματα στη θηλή, επαγγελματικές υποχρεώσεις κα.) για τους οποίους θα χρειαστεί να αντλήσεις το μητρικό γάλα με ένα θήλαστρο και να το προσφέρεις στο μωρό σου με το μπιμπερό άμεσα, να το αποθηκεύσεις στο ψυγείο για να το πιεί αργότερα ή να μπορέσει να του το προσφέρει κάποιος άλλος (πχ. ο μπαμπάς).

Πρώτη εβδομάδα στο σπίτι με το μωρό; Ευκολάκι….

Πραγματικά, μερικές φορές δε ξέρω αν οι μέλλουσες μανούλες ανησυχούν περισσότερο για τον τοκετό ή… για την πρώτη εβδομάδα στο σπίτι με το νεογέννητο. Θέλω λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας μερικές πολύτιμες συμβουλές ώστε να γίνει και η δική σας πρώτη εβδομάδα στο σπίτι με το μωράκι (λίγο) πιο εύκολη! Κοιμηθείτε όταν το μωρό κοιμάται. Το έχετε

Πως να μην πάρεις επιπλέον κιλά μετά τον τοκετό

Αναγνωρίζοντας τις καταστάσεις εκείνες που σε κάνουν να τρως με λάθος τρόπο θα σε βοηθήσει να αναπτύξεις στρατηγικές για να το ξεπεράσεις. Έτσι, και εσύ αλλά και το μωράκι σου, θα ωφεληθείτε στο μέγιστο.

1 comment

Join the conversation
  • Τζοβάνα - 04/11/2015 reply

    Υπέροχο κείμενο ακριβώς τά ίδια και΄γω να σου ζήσει το μωράκι σου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.